شهرمشهد به عنوان یکی از مهم ترین شهرهای تاریخی ایران، آثار تاریخی و دیدنی بسیاری داشته که متاسفانه در روند توسعه و گسترش این شهر تخریب شده اند واثری از آن ها باقی نیست.در شهر مشهد بازارهای سنتی متعددی وجود داشت که بیشتر آن ها به حرم مطهر رضوی ختم میشد.در گذشته این بازارها به عنوان ستون های اقتصادی شهر به شمار می رفتند و به عنوان کانون فعالیت های اقتصادی مردم شناخته شده بودند.

بازار تاریخی زنجیر مشهد


یکی از بازارهای قدیمی و بخشی از بازار بزرگ قدیم مشهد ،بازار زنجیر بود.بازاری که از جنوب غربی صحن عتیق (انقلاب) آغاز و در جهت جنوبی تا سه راه مسجد شاه (هفتاد و دو تن) امتداد می یافت.ولی امروزه از بازار زنجیر خبری نیست، چرا که 16 سال پیش در پی احداث زیر گذر این بازار به طور کلی تخریب شده است ودر مکان قبلی بازار، بست شیخ بهایی، راهروی رواق دارالولایه و بخشی از رواق تا کفشداری 2 و 3 وکفشداری 13 و 14 احداث شده است.
البته از این بازار قدیمی به سه بنا مهم دیگر شهر راه ورود وجود داشته داشت، یکی مسجد گوهرشاد که در مجاورت بازار بود، همچنین درهای دو مدرسه علمیه بنام مدرسه بالاسر و مدرسه دودر به سمت بازار باز می شد. این دو مدرسه در مقابل یکدیگر قرار داشتند و بازار از میانشان می گذشت. البته بازار زنجیر به جز این سه بنا، با بناهای دیگری نیز در ارتباط بود. سرای وزیرنظام، سرای ناصریه و سرای شال فروشان از جمله این بناها بود که در غرب بازار قرار داشتند.
شما اگر به بازار زنجیر می رفتید، می توانستید بوی عطری خوشبو را استشمام کنید؛ چرا که در این بازار راسته عطر فروشی در کنار راسته مهر و تسبیح فروشی، بزاری، قماش، گلدوزی و طلا فروشی قرار گرفته بود.

بازار تاریخی زنجیر مشهد


البته در خصوص وجه تسمیه بازار باید گفت، از سقف گنبد هشتی مقابل سرای شال فروشان، زنجیر آهنی سه شاخه ای آویزان بود که دو شاخه به دیوار و یک شاخه از آن رها بود، از آن رنجیر رها برای آویختن قندیل و شمعدان های چند شاخه بزرگ استفاده می شد. البته بازار در شب تعطیل بود، اما این تمهید برای شب های عزاداری محرم پیشبینی شده بود تا برای عبور دسته جات عزاداری و سینه زنی فضا روشن باشد.
همچنین این زنجیر کاربرد دیگری نیز داشت وافراد بی پناه و در راه مانده در گذشته به این سمت بازار پناه می اوردندو این زنجیر همچون بست بالا و پایین حرمت داشت و افرادی که به آن پناه می بردند، از تعدی دیگران مصون می ماندند.

البته  بازارهای تاریخی حسی خاطره انگیز را در وجود انسان زنده می کنند و در گذشته وجود این بازارها در جای جای شهر بسیار چشم گیر بود، اما در روزگار ما دیگر از آن ها خبری نیستند.