محله نوغان در واقع یکی از آبادیهای معتبر و معروف حومه شهر طوس قبل از پیدایش شهر مشهد بود.درواقع هسته اولیه شهر مشهد از ترکیب نوغان و دهکده سناباد شکل گرفت و به تدریج با رشد نوغان به صورت یک محله باقی ماند.

محله نوغان


در مطلع الشمس چنین ذکر شده است که محله نوغان مابین شمال و مشرق حرم حضرت رضا(ع) عرض عریضی دارد از جمله قطعه ای از آن قتلگاه است در جنوب قبرستان معروف قتلگاه که خود حضرت رضا(ع) آن را خرید و وقف فرمودند.

همچنین قطعه دیگر این محله را پای گنبدخشتی ، قطعه ای را سر پل سنگی ، قطعه ای را سرقبر میر گویند و محله غیر شمارها ومحله کشمیریها در واقع جز محله نوغان میباشد.
البته در 1000 سال پیش کتابی به نام حدود العالم من المشرق الی المغرب مطلبی در باره نوغان نوشت که در آن معدنی بوده که از آن معدن دیگ سنگی می ساختند وکتابی دیگر به نام جام جم از نوغان ذکری به میان آورده و سپس یاقوت حموی در کتاب معروف خود معجم البلدان شرحی از نوغان آورده است و از دیگهای سنگی آن یاد میکند.

محله نوغان


همچنین درباره وجه تسمیه نوغان باید گفت که برای این محل دو نظر وجود دارد. اول آنکه چون معدن سنگ بوده و از آن معدن سنگ استفاده می کردند به نوکان یعنی معدن جدید و نو تعبیر شده است و دیگر آنکه نوغانه گفته اند به دلیل زاویه و پیچی که مجرای دو قنات را قبل از رسیدن به مظهر قنات به هم مربوط کرده است.