طبق اسنادتاریخی وبه گفته تاریخ نویسان، هنگامی که یزدگرد سوم از برابر سپاهیان مسلمان عرب گریخت، به خراسان روی رفت و سپاه مسلمانان به فرماندهی احنف بن قیس که مامور فنح خراسان بودند وی را تعقیب نمودند.

مشهد در دوره اسلامی

 

انگاه که یزدگرد آنان را به دنبال خویش یافت، راهی توس شد تا از کنارنگ توس مرزبان خود در آن خطه پناه خواهی کند، اما کنارنگ با این بهانه که از یک سو، توس گنجایش موکب بزرگ پادشاهی را ندارد، و از سوی دیگر، پناه دادن به پادشاه، امکان یورش سپاه مسلمانان را افزایش خواهد داد، یزدگرد را از توس به مرو فرستاد.

در انجا نیز حاکم مرو نیز در آغاز به استقبال یزدگرد شتافت، اما سرانجام از او روی برگرداند و آخرین شاه ساسانی در سال ۳۱ هجری به دست آسیابانی در مرو به قتل رسید.بعد کنارنگ توس هم با احساس خطر از سپاه مسلمانان، طی نامه‌ای از عبدالله بن عامر، امان خواست و عهد کرد که اگر پیشنهاد او پذیرفته گردد، در فتح نیشابور مسلمانان را یاری می کند. پس چنین کرد و به امارت نیشابور دست یافت.

مشهد در دوره اسلامی

البته با این ترفند، کنارنگیان، به رغم فتح خراسان، همچنان نفوذ خود را در خطه توس حفظ کردند و تا پایان عصر اموی و چیرگی سپاه ابومسلم در سال ۱۲۹ هجری، در آن جا ساکن شدند و تنها پس از یورش سرداران ابومسلم بود که آن جا را ترک کردند.