دوره جکومت عباسیان، اگرچه فرمانداران خراسان از جانب حکومت مرکزی انتخاب می‌شد، اما بی کفایتی این والیان و جنبش‌هایی که در گوشه و کنار این خطه رخ می‌داد، گاه مردم را چنان برمی‌آشفت که خواهان برکناری انهابودند.

مشهد در دوره عباسیان

 

به طوریکه در سال‌های پایانی قرن دوم، آن زمان که علی بن عیسی والی خراسان بود، فتنه و آشوب تا آن اندازه در خراسان بالا گرفت که هارون الرشید در سال ۱۸۹ خود برای سرکوب شورش، راهی شرق گردید.ولی علی بن عیسی، فرصت طلبانه، و با هدایای بسیار، در ری نزد او آمد و هارون او را در حکمرانی خراسان نگه داشت.

اما با سپری شدن یک سال، شورش از حد گذشت و هارون وی را برکنار کردو در سال ۱۹۲ نیز خود برای استقرار امنیت کامل، راهی خراسان شد و در باغ حمید بن قحطبه اقامت کرد.پس از یک سال آن چنان بیمار شد که همان جا مرد و در تالار بزرگ کاخی که در آن باغ قرار داشت، به خاک سپرده شد.

مشهد در دوره عباسیان

زمان حکومت هارون عباسی، حمید بن قحطبه طائی والی خراسان بود که کاخی در باغی واقع در ۱٫۵ کیلومتری سناباد داشت و در بهار سال ۱۹۳ هجری قمری، هارون که برای سرکوب شورشی عازم سمرقند شد، در نوغان بیمار گردید و بنا به وصیتش او را در آن باغ به خاک سپردند.

چند سال بعد در دوران خلافت مامون، در ۲۰۲ هجری قمری، علی بن موسی‌الرضا که پس از یک سال اقامت در مرو عازم بغداد بود، در منزل امیر سناباد مسموم شد و مأمون پیکر او را نزدیک قبر هارون به خاک سپرد. بعدها آن نقطه «مشهد الرضا» به معنی «محل شهادت رضا» و به اختصار مشهد نامیده شد.